మంగళగిరి, Guntur (VISWAM VOICE DESK):
అర్హుడికే అండ.. అనర్హుడికి ఎందుకు వరం?
సంక్షేమం అవసరమే.. కానీ విచక్షణారహిత ఉచితాలపై పునరాలోచన తప్పదా?
తెలంగాణ హైకోర్టు న్యాయమూర్తి వ్యాఖ్యలతో మళ్లీ తెరపైకి ‘ఉచితాల’ చర్చ
ప్రజాధనం నిజమైన పేదలకే చేరుతోందా?.. అర్హతల పునఃపరిశీలనకు పెరుగుతున్న అవసరం
అప్పులతో తాత్కాలిక వరాలా?.. విద్య–వైద్యం–ఇల్లు–ఉపాధితో శాశ్వత సాధికారతా?
‘ఎంత ఉచితంగా ఇస్తాం?’ కాదు.. ‘కుటుంబ ఆదాయం ఎంత పెంచుతాం?’ అన్నదే ప్రభుత్వాల లక్ష్యం కావాలన్న వాదన
సంక్షేమానికి స్వస్తి కాదు.. అనర్హులకు వెళ్లే ఉచితాలకు మాత్రమే హద్దు!
—
విశ్వం వాయిస్ ప్రత్యేక కథనం
హైదరాబాద్/అమరావతి, ఆగస్టు 12 – విశ్వం వాయిస్ ప్రత్యేక ప్రతినిధి:
ప్రజల కష్టకాలంలో చేయూత ఇవ్వడం ప్రభుత్వ బాధ్యత. ఆకలితో ఉన్న కుటుంబానికి ఆహారం, వృద్ధుడికి పింఛను, పేద విద్యార్థికి చదువు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారికి వైద్యం అందించడం సంక్షేమ రాజ్యానికి అవసరమైన బాధ్యతే. కానీ అదే సమయంలో ప్రతి పథకం నిజమైన అర్హుడికే చేరుతోందా?.. ప్రజల నుంచి పన్నుల రూపంలో సమకూరిన ప్రతి రూపాయి సమర్థవంతంగా ఖర్చవుతోందా?.. తాత్కాలిక నగదు సహాయాల కంటే ప్రజలను స్వయం సమృద్ధి వైపు తీసుకెళ్లే విధానాలకు ప్రాధాన్యం పెరుగుతోందా? అన్న ప్రశ్నలు ఇప్పుడు మరింత ప్రాధాన్యం సంతరించుకుంటున్నాయి.
తెలంగాణ హైకోర్టులో ఇటీవల జరిగిన ఒక కేసు విచారణ సందర్భంగా సంక్షేమ పథకాల అర్హతలు, ప్రభుత్వ ఆర్థిక పరిస్థితి, ప్రజాధన వినియోగంపై న్యాయమూర్తి వ్యక్తం చేసిన ఆందోళనతో ‘ఉచితాల రాజకీయాలు’ మరోసారి చర్చకు వచ్చాయి. అయితే అవి విచారణ సందర్భంగా వ్యక్తమైన వ్యాఖ్యలేనని, సంక్షేమ పథకాలను రద్దు చేయాలంటూ ఇచ్చిన తీర్పుగా భావించరాదన్న విషయాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి.
అసలు ప్రశ్న సంక్షేమం ఉండాలా?.. వద్దా?.. అన్నది కాదు.
సంక్షేమం ఎవరికి?.. ఎంతవరకు?.. ఏ లక్ష్యంతో?
అన్నదే ఇప్పుడు సమాజం ముందు ఉన్న కీలక ప్రశ్న.
—
పేదవాడి వాటా అనర్హుడికి ఎందుకు?
ప్రభుత్వ సహాయం నిజమైన నిరుపేదకు చేరితే అది జీవన భరోసా. కానీ ఆర్థికంగా స్థిరంగా ఉన్నవారు కూడా అర్హతల లోపాలు, పాత రికార్డులు లేదా సరైన తనిఖీలు లేకపోవడం వల్ల అదే ప్రయోజనాలు పొందితే అసలైన పేదవాడి వాటా తగ్గే ప్రమాదం ఉంటుంది.
అందుకే ప్రతి సంక్షేమ పథకంలో లబ్ధిదారుల అర్హతలను కాలానుగుణంగా పునఃపరిశీలించాలన్న అభిప్రాయం బలపడుతోంది.
—
ఉచితం కాదు.. ఉపాధి కావాలి!
నెలకు కొంత నగదు సహాయం ఒక కుటుంబానికి తాత్కాలిక ఉపశమనం ఇవ్వొచ్చు.
కానీ—
నాణ్యమైన విద్య జీవితాన్ని మార్చగలదు.
ఉచిత నాణ్యమైన వైద్యం కుటుంబాన్ని అప్పుల నుంచి కాపాడగలదు.
సొంత ఇల్లు కుటుంబానికి శాశ్వత భద్రతనిస్తుంది.
నైపుణ్యం–ఉపాధి ప్రభుత్వ సహాయం అవసరం లేని స్థాయికి తీసుకెళ్లగలదు.
అందుకే ప్రజలను ఎప్పటికీ ‘లబ్ధిదారులు’గా ఉంచడం కంటే స్వయంగా సంపాదించే పౌరులుగా తీర్చిదిద్దడమే నిజమైన సంక్షేమం కావాలన్న వాదన ముందుకు వస్తోంది.
—
ఓటు వరకు వరమా?.. జీవితాంతం ఆదాయమా?
ఎన్నికల ముందు ఎవరు ఎంత నగదు ఇస్తారన్న పోటీ కంటే—
ఎన్ని ఉద్యోగాలు సృష్టించారు?
ఎన్ని ప్రభుత్వ పాఠశాలలను బలోపేతం చేశారు?
ఎన్ని ఆస్పత్రుల్లో మెరుగైన వైద్యం అందుతోంది?
ఎన్ని కుటుంబాల ఆదాయం పెరిగింది?
ఎంతమంది యువత స్వయం ఉపాధి పొందారు?
అన్న అంశాలే రాజకీయ చర్చకు ప్రమాణాలుగా మారాల్సిన అవసరం ఉంది.
—
సంక్షేమానికి కాదు.. విచక్షణారహిత ఉచితానికే స్వస్తి!
పేద వృద్ధుడి పింఛను ఆపడం పరిష్కారం కాదు.
దివ్యాంగుడి భరోసాను తగ్గించడం కాదు.
ఆకలితో ఉన్న కుటుంబానికి ఆహార భద్రతను నిరాకరించడం కాదు.
విద్యార్థి చదువును అడ్డుకోవడం కాదు.
పేదవాడి వైద్య సహాయాన్ని తగ్గించడం కాదు.
అనర్హుడిని తొలగించి.. అర్హుడికి మరింత బలమైన భరోసా ఇవ్వడమే అసలైన సంస్కరణ.
—
ప్రభుత్వాలూ.. ఆలోచించండి!
ప్రతి కొత్త సంక్షేమ పథకానికి ముందు—
ఎంత ఖర్చవుతుంది?
నిధులు ఎక్కడి నుంచి వస్తాయి?
ఎంతకాలం కొనసాగించగలం?
ఎవరికి ఇవ్వాలి?
ఎవరిని మినహాయించాలి?
ఈ పథకం ఐదేళ్ల తర్వాత లబ్ధిదారుడి జీవితాన్ని ఎలా మార్చుతుంది?
అన్న ప్రశ్నలకు ప్రజల ముందే సమాధానం ఉండాలి.
—
విశ్వం వాయిస్ ప్రశ్నిస్తోంది…
చేతికి నగదా?.. చేతికి పనినా?
తాత్కాలిక వరమా?.. శాశ్వత ఉపాధా?
అనర్హుడికీ ఉచితమా?.. అసలైన పేదవాడికే భరోసా?
అప్పులతో పథకాలా?.. ఆదాయంతో అభివృద్ధా?
**‘ఎంత ఉచితంగా ఇస్తాం?’ అనే రాజకీయాల నుంచి
‘ప్రతి కుటుంబ ఆదాయాన్ని ఎంత పెంచుతాం?’ అనే అభివృద్ధి రాజకీయాల వైపు అడుగులు పడాల్సిన సమయం ఇదే!**
